دفتر عمر

گر چه آمد به سر تیغ دو سی لشکرِ عمر
این شبیخون سحر می شکند سنگرِ عمر

ما که با جوهر رنگین قلم رنگ شدیم
برگ تاریخ ورق میخورد از دفترِ عمر

خاطر خویش میازار که این مار دو سر
نیش خود میزند و تیغ کشد بر سرِ عمر

کاروان صوت زنان در گذرِ جاده مرگ
لنگ لنگان برسد شیب تو در آخرِ عمر

طفل بودیم و بگهواره دل خواب شدیم
پخته و ساخته ما را پدر و مادرِ عمر

ناخدا بودم و دریای امل سود نکرد
ترسم این چرخش دوار کشد لنگرِ عمر

رضا علی پور (قاید)

1402/04/26