فریبا دشتی


1》وقوع بحرانها، استرس زاست و کودکان توانایی مقابله با آن را ندارند، بنابراین سطح مواجهه کودکان را با اخبار، فیلمها و تصاویر با محتوای استرس زا را کاهش دهید.

2》 واکنش کودکان به استرس، شامل ترس، اضطراب، خشم، پرخاشگری و لجبازیست. دراین شرایط، آرامش خود را حفظ کنید و با همدلی و حمایت از کودک، سطح هیجانات منفی او را کاهش دهید.

3》 کودکان برای سازگاری با استرس، به واکنشهای بزرگسالان وابسته اند. پس در حضور کودکان واکنشهای هیجانی شدید بروز ندهید.

4》  اگر کودک درباره حوادث اخیر از شما سوالی پرسید، به زبانی ساده و قابل فهم، بدون پرداختن به جزییات و توصیف اتفاقات استرس زا، به سوالاتش جواب دهید.

۵》 بعضی کودکان، ممکنست ترسها و نگرانیهایشان را نشان ندهند. اگر چنین موقعیتی وجود داشت، شرایط امنی برای ابراز هیجانات و نگرانیهای کودک فراهم کنید و به او اطمینان خاطر دهید که وجود این نگرانی‌ها در چنین شرایطی کاملا طبیعیست و شما  مراقب اوضاع هستید و از او مراقبت میکنید.

6》 سعی کنید روال معمول و روتینهای زندگی کودک را حفظ کنید، حفظ روالهای معمول زندگی کودک، سطح استرس را کاهش می‌دهد.

7》 سعی کنید با برنامه ریزی فعالیتهای مورد علاقه کودک یا نوجوان(فعالیت ورزشی، هنری و ...) و وقت گذاشتن با آنها، سطح استرس را کاهش دهید.

8》 نوجوانان دارای هیجانات زیادی هستند و درعین حال تصور کاملی از پیامد رفتارهای پرخطر ندارند، به ویژه در جمع همسالان احتمال رفتار پرخطر تحت تاثیر فشار همسالان افزایش می یابد، بنابراین روی فعالیت‌ها و تعملاتشان نظارت داشته باشید و مراقب باشید درگیر رفتارهای پرخطر نشوند.

9》 اجازه دهید نوجوان درباره نگرانیها و عقایدش با شما صحبت کند، به او گوش دهید. به هیجاناتش اهمیت بدهید و سعی کنید از دید او به وقایع نگاه کنید اما اجازه انجام رفتارهای پرخطر را به او ندهید.

10》 به نوجوان یاد بدهید که هر خبری که می‌شنود را به راحتی قبول نکند تا اینکه شواهد کافی برای آن را بیابد.

☆ از سلامت جسمی و روانی خودتان هم مراقبت کنید. و اگر از مشکلاتی مثل افسردگی یا اضطراب رنج میبرید، ممکن است در شرایط بحرانی تشدید شود.