با الهام از چهار فصل طبیعت، بهار فصلی است معتدل که بین زمستان وتابستان واقع است ودر این تحول، از زمستان سرد بهاری سرسبز رخ می نماید و چقدر لذت بخش است بهار و هوای بهاری  .
در جامعه شناسی نیزحرکت هایی که به مثابه بهار و با هدف به سازی نهادها و روابط اجتماعی انجام می پذیرد اصلاح طلبی نامیده می شود. شهید مطهری در کتاب پیرامون جمهوری اسلامی می نویسد: "اصلاحات در دو معنای خاص و عام به کار می رود. گاه به پیروی از واژه "رفرم"مراد از اصلاحات تغییرات و سامان دادن های آرام و تدریجی و غیر بنیادی است که در مقابل آن انقلاب به معنای تغییرات دفعی، بنیادی و ساخت شکنانه قرار می گیرد، و گاه دیگر مراد از آن تغییرات و سامان بخشی تدریجی ، ظاهری ، عرضی یا بنیادی و جوهری واقعی نیز می شود."
در هردو مورد ذکر شده بالا تا اصلاح در باورها ایجاد نشود، امکان اجرایی شدن آن در نهادهای اجتماعی غیر ممکن به نظر می رسد و حتی ممکن است با شعار اصلاح طلبی و اعتدال انسان هایی که باورهای غیر اصلاحی دارند ، حرکت های اصلاحی نه تنها محقق نشود بلکه قربانی اینگونه باورها شود.
در طول تاریخ مصلحان اجتماعی همیشه با دو جریان محافظه کاران و سنت مداران از سویی و انقلابیون و رادیکال ها از سوی دیگر مواجه بوده اند، که هردو با توجه به باورها تعریف می شوند. مصلحانی که با تفکری معتدل قصد اصلاح امور داشته اند با هردو جریان روبرو و مجبور بوده اند با شیوه ای خاکستری روزگار بگذرانند. لذا همیشه در بخشی مخالفان آنها دوست تلقی شده ودر بخشی دیگر دوستان مخالف تصور شده است. اکنون نیز اگر دنیای سیاست برای اصلاح امور خاکستری تعریف شود، شناسایی موافق و مخالف این نوع حرکت اصلاحی دشوار و جذب موافقان و ایجاد جبهه ای متحد از دوستان سخت به نظر می رسد.
برای اصلاح این بخش از تعدیل ، نیاز است اعتدا لیون اصلاح طلب از منطقه سیاه و خاکستری خارج شده و به منطقه شفاف و روشن وارد شوند، تا اصلاحات در دنیای تعدیل بتواند در راستای بهبود بخشیدن ، درست نمودن ، تعمیر کردن، آشتی دادن ، نیک کردن ، سامان دادن و آرامش حرکت نما ید. چرا که از منظر جامعه شناختی اصلاحات به تحولات روبنایی وسطحی گفته می شود، که با حفظ نظام موجود صورت می پذیرد، ولی انقلاب به دگرگونی بنیادی وعمیق اتلاق می شود. با این تعریف جای اعتدال در درون اصلاحات است و اصلاحات در دنیای تاریک شکل نمی گیردکه نیاز به شبیخون برای فتح آن باشد.
در اعتدال اعمال خشونت و زور وانحصار طلبی معنا ندارد. چرا که رفرم تغییراتی است واقعی در جنبه های حیات اقتصادی ، اجتماعی وسیاسی بدون ساختار شکنی، تند روی، محفل گرایی و یا دگرگونی ساختاری جامعه . در حقیقت اصلاحات در دنیای اعتدال بدنبال دگرگونی بنیادی نیست. برای تحقق اهداف اصلاح طلبانه در این دنیا ابتدا باید اصلاح در حوزه فکر، اخلاق وعمل ایجاد شود . در غیر این صورت امکان اصلاحات در دنیای اعتدال مشکل وشاید غیر ممکن باشد.
اعتدالیون اصلاح طلب باید متوجه پیام مردم در انتخابات باشند. مردم در حوزه ی اجتماع از وضع موجود ناخشنود و ناراضی بودند که رویکرد خود را تغییر دادند و با امید وتدبیر به اصلاحات معتدل رای دادند .
در این حرکت هوشمندانه، مردم با توجه به اینکه آنچه می خواستند نبود و آنچه می بود را نیز نمی خواستند به دنبال به سامان شدن مطلوب جامعه و رسیدن به مقصود خویش بود ه اند و مقصود را در اعتدال یافتند. حال اگر اعتدالیون از دنیای خاکستری سیاست عبور نکنند وبه روشنایی نرسند وشفاف و روشن با مردم سخن نگویند در تاریکی وسیاهی نه راه پیداست و نه دوست و دشمن مشخص است و جابجایی این دو در تاریکی به راحتی انجام می شود. لذا در دنیای تعدیل تصمیم سازان و تصمیم گیران باید افرادی باشند که از امنیت روانی و آرامش برخوردار و رویکردی اصلاح گرایانه داشته باشند . چرا که رابطه میان اصلاح و تعدیل رابطه ای دو سویه ولازم و ملزوم است. در این راستا اصلاح طلبان نیز در این نوع از حاکمیت اگر با تدبیر، تعامل و تعدیل در رفتار ها عمل نکنند به مرور زمان از صحنه حذف خواهند شد، و زمان برای اصلاحات در زمینه های مختلف از دست خواهد رفت . چرا که در دولت اعتدال هر جریانی سعی دارد حرکت اصلاح طلبانه مردم را به نفع خود تفسیر ومصادره نماید. در این اوضاع بحرانی سیاست، نیاز است اخلاق مدارانه و عاقلانه اندیشید ، مدبرانه و متعادل عمل کرد تا فردا به زامروز شود.

قدرت اله رحیمی