اتحادخبر:این روزها زحمات یک ساله کشاورزان نخل دار بتدریج زرد، بعضی از واریته ها قرمز «خارک» بعداز مردادماه از حالت رطب خارج،سپس تبدیل به محصول ناب خرما میگردد.
این نتیجه ی فرایند یکسال زحمات طاقت فرسای نخل دار است، تامحصولی سالم و اُرگانیک بدست مصرف کننده داخلی و خارجی برساند.
اما روی سخنم با جناب آقای استاندار محترم و نمایندگان مجلس و مسئولان مرتبط با این قلم جنس دراستان است،که تا حالا ریشه ای به آن نپرداخته اند.

ما کشاورزان نخل دار نیاز به جلسه و میز خرما نداریم، ما سرکارمان با دلالانی افتاده که اجبارا خودمان آنان راپرورش داده ایم،خرمای ما را در شهریورماه میبرند، پول آن را یکسال بعد با ارزش هیچ می آورند، تکه تکه میدهند، چه معامله ای این طوری اجحاف در آن است.
کشاورزانی هست که ماحصل یک سال زحمت خود را دو دستی به تجار میدهند ولی طرف فقط یک چک در دست وروزها در دادگاه ها وبانک ها سرگردان ،برای پاس کردن آن که نتیجه ای هم ندارد.
با بند پوسیده نمیتوان کشاورز رادر چاه فرستاد.
با این روش توسعه پایدار،دراین مقوله نمیگنجد.
کشاورزانی که در سالهای گذشته بیمه حق آنان رانداد،امسال که بیشترین خسارت را دیده اند،ولی اکثرا باغات بعلت دلسردی ونا امیدی بیمه نشده اند.
قیمت خرما تا بوده،با قیمت انجیر برابر بوده،چگونه است،انجیر قیمت واقعی خود را پیدا کرده،ولی مسئولین استانی پا روی گلوی خرما وباغدار بر نمیدار ند،و مسأله گمرکی وتعرفه آن را حل نمیکنند.
اگر دلتان بحال نخل دار میسوزد،ودم از تولید داخلی میزنیم،بیایید برای یکسال که شده هم گمرکی آن را برداریم،واین سرطان که بجان اقتصاد ما کشاورزان افتاده حل کنیم،تا باغدار دلسرد نشود.
کدام جنس را سراغ دارید که همان قیمت پارسال مانده باشد،که تجار الان ازما طلب «اجاره»میکنند.
آیا بدین شکل، کشاورزی وتوسعه پایداردر روستاها ایجاد میشود؟
درکشاورزی «قراردادی جایگاهش کجاست ؟
اول پایتخت نشینان محصولات کشاورزی شمال رادراین طرح دیده اند،مثل:پنبه،چای،برنج،کلزا وغیره.
قبلا بیاد دارم کسانی که تعداد 200اصله نخل داشتند،سفر حج،ساختمان سازی بدون یک ریال وام،وسیله نقلیه،تحصیلات فرزندان تا دانشگاه،عروسی فرزندان بدون یک ریال وام،
وغیره رابه نحو احسن انجام میدادند،چگونه است که با این اقتصادروستاییان روز بروز ضعیف تر وراهی شهرها میشوند.
تاجران محلی که دولت از آنها بیشتر حمایت میکند،و تسهیلات جهت ایجاد سردخانه به آنان میدهدخوب هست ولی با قیمت پایین خرما را از کشاورزان نخل دار خریده و آن را قطره چکانی وارد بازار میکنند.
برای مثال:پارسال خرما را از نخل دار 8هزار تومان خریدند،ودر ماه مبارک رمضان تا 35هزار تومان هم فروختند،آیا این بی عدالتی نسبت به تولید کننده و مصرف کننده داخلی نیست؟

اما راهکار:
خرید با نرخ تضمینی
کشاورزی قراردادی
انصاف ومروت تجار
بسته بندی استانداردو فرآوری آن
بحث مهم صادرات وبرداشتن گمرکی آن
تقویت و ارتقاء اقتصاد خانوار روستایی نخل دار.

حیدر رضانیا باغدار