
اتحادخبر-مهراب شاد: دراگان اسکوچیچ سرمربی موفق تیم ملی کشورمان امروز به شکلی عجیب و با تصمیم کمیته ی فنی از سمت خود اخراج شد حال کار به پشت پرده و قراردادهایی که به واسطه دلال ها بسته میشود ندارم که آن خود جای بحث فراوان دارد. اتفاقی که گویا دیگر بخشی از جوهره ی منش مدیریتی ما شده ولی برای دنیا همچنان بهت آور است و دوباره نشانی از ...
مهراب شاد:
دراگان اسکوچیچ سرمربی موفق تیم ملی کشورمان امروز به شکلی عجیب و با تصمیم کمیته ی فنی از سمت خود اخراج شد حال کار به پشت پرده و قراردادهایی که به واسطه دلال ها بسته میشود ندارم که آن خود جای بحث فراوان دارد. اتفاقی که گویا دیگر بخشی از جوهره ی منش مدیریتی ما شده ولی برای دنیا همچنان بهت آور است و دوباره نشانی از ناسپاسی ما ،در آستانه ی مهم ترین رویداد ورزشی جهان ،به دنیا مخابره شد .
از مدیریتی حرف میزنیم که هیچ گذاشتند و بهترین نتیجه را گرفتند
کادر فنی که بدون امکانات و با کم ترین خواسته ها بهترین عملکرد را داشتند،به لطف مدیران بدترین تیم به جهت برنامه ریزی آمادگی برای جهانی هستیم و حالا با اینکار چند گام دیگر به عقب تر برداشتیم گویا مردمی شده ایم از برنامه و موفقیت گریزان،هرکاری میکنیم تا شکست بخوریم.
بی راه نیست اگر بگوییم جامعه ما دیگر نسبت به این قبیل تصمیمات منفعل شده چرا که در سالهای اخیر شبیه این تصمیمات خلق الساعه که نشان از بی تفاوتی و ناسپاسی دارد کم ندیده است . به یاد بیاورید ایام انتخابات ریاست جمهوری را در روزگار سخت اقتصادی و مستولی شدن روح ناامیدی بر جامعه و نامزد هایی که گویی از جای دیگری از این کهکشان مسافر زمین و مشخصا ایران عزیز شده بودند با وعده هایی اهورایی و القصه مطابق تاریخ همه ی ابزار ها نیز در خدمت برنامه ریزان برای متقاعد ساختن و راضی کردن مردم برای حضور در پای صندوق های رای .
اما چه شد !؟
به راستی چه شد !؟
پاسخ آن مردمی که به عشق ،ارادت و خلوص به رهبری و آرمانهای انقلاب اسلامی باز هم آمدند ، امروز قدرشناسی و سپاسگزاری است !؟
البته که نه . هرچند رد پای این دست ناسپاسی ها را میتوان در مجلس شورای اسلامی ، شوراهای شهر و حتی بسیار نهادهای اجرایی به وضوح دید و گویا مدیران به خرقه ی مندرس (ناسپاسی) عادت کردهاند .
حوزه ی اشتغال و استخدامی هم حتی از این تفکر جان سالم به در نبرده و نیرویی که سالها وقت و انرژی خود را صرف پیشبرد اهداف سازمان گذاشته و چه بسا جوانی اش را در این راه صرف کرده و حالا موعد باروری ، ثمردهی و بهره وری اوست ، با یک تغییر مدیریت احتمالا باید راه منزل در پیش بگیرد و اگر این روش و منش ناسپاسان نیست پس چیست ؟
باید بپذیریم که تا دیرتر نشده باید اصلاحات را آغاز کرد ، هنوز کورسوهای امید هستند و اگر دست به کار نشویم شاید سوال آیندگان این باشد که چرا دراگان اسکوچیچ که در بغرنج ترین شرایط، یک تیم در آستانه ی سقوط را تحویل گرفت و بدون ادعا به عنوان اولین تیم پس از میزبان از قاره ی کهن راهی جام جهانی کرد یکباره اخراج شد ؟ احتمالا پاسخ ما آن است فرزندم این ناسپاسی مشتی بود نمونه خروار چرا که جامعه ی ما در آن دوران در همه ابعاد سیاسی ، اجتماعی ، هنری ، ورزشی ، اقتصادی و… لبریز بود از جامه ی ناسپاسی …