دکتر رضا حیدری:

 بیست‌و‌پنج سال قبل زمانی که اولین قدم‌هایم را در آموختن باستان‌شناسی بر می‌داشتم معلمی دستانش را به سویم گشود و گام به گام مرا با موضوعاتی آشنا ساخت که همواره برایم شگفت‌انگیز، دست‌نیافتنی و قابل توجه بود. مردی بلند قد با شخصیتی کاریزماتیک که الفبای خط میخی هخامنشی را به من آموخت و آوای مردمان سرزمین‌ام را که اکنون تنها در گوش تاریخ مانده است، یک‌بار دیگر در ذهن و قلب و روح‌ام جاری ساخت. زمانی که کتیبه‌ داریوش هخامنشی را از زبان او می‌خواند، انگار این خود داریوش بود ایستاده در کتیبه‌ بیستون کرمانشاه با قدی بلند‌تر از دیگران و صدایی با اعتماد به نفس بی‌نظیر که فرمان می‌داد. با خود می‌اندیشم شاید داریوش اکبرزاده که هم، نامش داریوش است و هم از استان فارس برخاسته بود، خود را در قامت داریوش هخامنشی شاهنشاهی که در هزاره‌های این سرزمین هنوز جاری‌ست، می‌بیند.

داریوش اکبرزاده برای من و بسیاری از شاگردانش، نمادی از تلاش در راه اعتلای فرهنگ ایران و ایرانی است. او در طول عمر علمی و حرفه‌ای خویش هیچ‌گاه از پژوهش در حوزه‌ باستان‌شناسی و تاریخ ایران کوتاه نیامد و خسته نشد. به عنوان شاگردی کوچک، بر دستان پر مهر این استاد ارجمند بوسه می‌زنم و بهترین‌ها را برایش از درگاه دادار دانا آرزومندم.

باستان‌شناس، موزه ارومیه