
اتحادخبر-نغمه بلالی:برای زنی که زندگی را در فاصله ی دو نقطه تولد و مرگ می دید . مرگ نمیتواند پایان باشد .او با رفتن به عرش به نور رسید و جاودانه گشت.ایران درودی در ساعت هفت ونیم ، هفتم آبان 1400نمرد. او هیچ گاه نمیمیرد. سالها قبل در تقدیم نامه ی کتابش برایم نوشت :" سهم انسان از خوشبختی به اندازه ی عشقی ست که ایثار میکند." او اکنون در ...
نغمه بلالی:
برای زنی که زندگی را در فاصله ی دو نقطه تولد و مرگ می دید . مرگ نمیتواند پایان باشد .
او با رفتن به عرش به نور رسید و جاودانه گشت.
ایران درودی در ساعت هفت ونیم ، هفتم آبان 1400نمرد. او هیچ گاه نمیمیرد.
سالها قبل در تقدیم نامه ی کتابش برایم نوشت :" سهم انسان از خوشبختی به اندازه ی عشقی ست که ایثار میکند."
او اکنون در ماورای این دنیا تمامی سهم خود از خوشبختی را گرفته است
با آرزوی افتتاح موزه اش ما را ترک کرد و چه تلخ که این اواخر میگفت : "به جای مجوز موزه، مجوز ورود به عرش را گرفتهام ."
خود را وامدار نامش میدانست ایران برای او نه تنها که وطن ،که تاریخی پرشکوه با مردمانی سرشار ازمهربانی و شجاعت بود.
یادم می آید جایی گفته بود: اسم من ایران است و با انتخاب این نام وظیفه بزرگی را به من محول کردهاند. به عنوان یک ایرانی، عشقم را با ملت ایران تقسیم میکنم و آن چیزی را که از هنر و آفرینش میدانم، به هموطنانم میگویم .
مرگ او دریغ بزرگی برای ما مردمان این روزگار است. اگر چه خود بارها گفته بود:
" شکوه زندگی و حیات را در اوج تجربه کردهام. امروز حتی مرگ را باشکوه میدانم. بههمین خاطر است که مرثیهخوان مرگ عزیزی نمیشوم بلکه تعالی او را میسرایم. معتقدم نحوه و نوع نگرش ما به زندگیست که زندگی ما را شکل میبخشد. پس این جهان هستی را زیبا و غوطهور در نور میبینم تا به نور و زیبایی آن بپیوندم "
او را در حال خلق تابلوی جدیدی از نور و امید مببینم در حال تقدیم به مردم ایران
در حالی که امضا میکند با نور و بلور، در آرزوی روزهای مهربان زندگی