هلنا سعادتمند:

جمعه ها چه طولانی و بی هدف میگذرند
شنبه ها هم دست کمی از جمعه ها ندارند؛ اصلا برای آدمی که منتظر اتفاق تازه ایست؛ لحظه ها چه کند و تلخ میگذرند؛تا دقیقه ها و ساعتها و روزهای دلگیر هفته را بسازند....
 و او همچون مرغک گمگشته ای که در تب وتاب انتظار  بازگشت جفت؛لحظه ها را با تپش قلب بی قرار بدرقه می کند
و دوباره شب و درد هجران و غوطه ورشدن در خاطرات گذشته
و  صبحی دیگر؛آنگاه که خورشید دمیدن آغاز می کند
 سرخوش از دیدن  مرغکانی که لبریز از  زندگی ؛سرود زندگی سرمی دهند
 نسیمی که سرانگشتان نازک درخت را مادرانه نوازش میدهد و هیاهوی گنجشکان که  طلوع سپیده ای دیگر را به هم بشارت میدهند؛ همه نویدبخش غلبه روشنائی بر تاریکی میباشد

میداند که آنکه رفته؛ باز خواهد آمد ؛ بار دیگر ابرهای سنگین کنار رفته و نور و عشق و  امید همه جا را در آغوش خواهد گرفت