در شرح حال حاج محمد نبی مهاجری

علیرضا باباعلی:

 

ای قلم خود شرح حال پیر کن 

 

 شرح  حال  پیر  با  تدبیر کن

 

از مهاجر گو سخن های غنی

 

 شاعر خوش ذوق سبک مثنوی 

 

کو بمکتب خانه از عشق و صفا

 

 رفت و شد با  علم  قرآن  آشنا 

 

بعد از آن هم با کتاب جوهری

 

روضه میخواند به سبک ممبری

 

پاس کرد دیوان  اشعاردری

 

 گشت خبره  او  به  فن شاعری

 

شعر اندرز و نصیحت گفته است

 

خودحکایت ها و حکمت گفته است

 

از پدر آهنگر و مادر جلالی زاده است

 

هر دو اصلش پاک و بس افتاده است

 

هیچگاه آهنگری ناکرد اما سالها 

 

 کشت و زرعی داشت اندر چابها

 

چون نمی گنجید او در یک مکان

 

 تا کند  سیرو  سفر  اندر جهان

 

با تآسی از پدر در کسب و کار

 

 می کند  شغل  تجارت  اختیار 

 

با تلاش اندر پی  روزی  ناب

 

می رود چندین سفر آن سود آب

 

در پی گفتار  پیغمبر  که گفت

 

 علم را حتی به چین باید بجست

 

تا کند تحصیل علم و معرفت 

 

رفت تا کشمیر آن نیکو صفت

 

واقف  علم طبابت  کشت او

 

در طبابت با کتب برگشت او

 

دانه  ها را با خواصش می شناخت

 

  هر گیاهی را به ذاتش می شناخت

 

زانکه در علم طبابت چیره وبود 

 

درد  را  از   درمندان   می زدود

 

تا کند درمان مرض را در سرشت 

 

بهر هر دردی دوایی می نوشت 

 

گشت مشهور و سخاوت پیشه کرد

 

 بیشتر در این نمط اندیشه کرد

 

بهر احسان سوی مردم می شتافت

 

 هر کسی را در مقامش می شناخت 

 

گر فقیری بر درش راغب  بشد 

 

 بهر درمان هیچ از او طالب نشد

 

 بی بها  می  داد  دارو  و دوا

 

  به فقیران  و  مریض بی نوا 

 

دست  رد  بر  سینه  سائل نزد 

 

  هیچگاه  بر طبل  ناقابل  نزد