
اتحاد خبر _راضیه بهیان نژاد:با بروز بیماری بی رحم کرونا که گاهی در جاهایی کولاک وحشتناکی بپا کرد، و در نبرد نابرابر ویروس و جان انسانها، شاهد زیبایی ها وزشتی های ملموسی بودیم که اجمالا به بیان آنها میپردازم...
راضیه بهیان نژاد:
با بروز بیماری بی رحم کرونا که گاهی در جاهایی کولاک وحشتناکی بپا کرد، و در نبرد نابرابر ویروس و جان انسانها، شاهد زیبایی ها وزشتی های ملموسی بودیم که اجمالا به بیان آنها میپردازم.
زشتی هایی ک هرگز از خاطره تاریخ زدوده نخواهد شد، عبارتند از، لاقیدی شهروندی،در میان بعضی از شهروندان !!
شهروندانی که علیرغم هشدار و تذکرها مبنی برضروری بودن زدن ماسک و آنانکه نمیزدند، تمرد از دستور ستاد کرونای شهرستان مبنی بر عدم تجمعات خانوادگی،محفلی،دورهمی ها ،جشن های تولد وعروسی، ونگرفتن مراسم ترحیم ها.
زشتی اینکه علیرغم هشدار پزشکان در خصوص اینکه آنان که مبتلا شده اند باقرنطینه کردن خود تا مدت معلوم بجان همنوعان خود رحم کنند و رعایت نکردند، زشتی اینکه علیرغم توصیه های مکرر به این موضوع که دستکش وماسک های مصرف شده و آلوده خود را در معابر رها نکنید وکردند ومتاسفانه بارها وهمه جا شاهد اینگونه موارد بودیم، زشتی اینکه دولت تعطیل میکرد و چرخ اقتصادی وتولید را از حرکت بازمینداخت تا شهروندان با رعایت ماندن در خانه ،باعث قطع زنجیره منحوس کرونا شوند اما متاسفانه باک ها را پرمیکردند و استارت میزدند وبرای شمال وجنوب رفتن، ترافیک ایجاد کردند، زشتی اینکه وقتی خبرنگاران صدا وسیما جلو رانندگان در مسیر سفر را میگرفتند ومیگفتند:چرا علیرغم خطرجدی کرونا باتوجه به آمار سه رقمی مرگ ومیر روزانه، بازهم عازم سفر شدید و او شرم آور میخندید ومیگفت خوب دیگه دلمون گرفت ان شا الله که چیزی نمیشه!!!
و زشتی بدتر اینکه وقتی خبرنگار میپرسید که چرا ماسک نزده اید؟ خیلی لاقید و نا آگاه، جواب هایی میدادندکه دل های آنانیکه آگاه از خسارتهای جبران ناپذیر کرونا بودند را درد میاورد.
البته در میان این زشتی ها خود دولت ونظام هم گاهی مشارکت مینمودند، مثل شل کن سفت کن های ستاد فرماندهی کرونا، که روزی خروجی وورودی را میبستند گاهی وروددی یا خروجی تنها را ، و اما اتوبوس ها، متروها ، قطار ها و مخصوصا پروازهای هوایی از شهرهای آلوده به شهر های پاک وبالعکس،جریان داشت. زشتی دیگر رسمی یا همان بهتر که بگوییم دولتی اینکه هیچگاه تولید وپخش ونظارت دقیق ومسئولانه که متضمن سلامت وکیفیت ماسک ها وقرص های جوشان و ویتامین A باشد صورت نگرفت!!! و دراین میان، میوه وتره بارفروشی ها هم اقدام به فروش ماسک کردند،; داروخانه ها هم بقیمت خوارباری هابود واینکه برتولید نظارت ودخالت نکردند تا درهمین استان خودمان دریکی از روستاها ،تولید کنندگان ماسک خود،مبتلا بودن وتولید ماسک مبتلا میکردند وصدها نفر راازهمین طریق مبتلا کردند واعتماد عمومی را از هرچه هست سلب کردند،وبهمین دلیل عدم نظارت متعهدانه دولت، عده ای سودجو وشیاد به گران فروشی مواد مفید در تقویت بدن در مقابل این بلیه کردند وحتی کمیت را بالا وکیفیت را بشدت پایین آوردند وما امروز چه میدانیم همین قرص های جوشان ویتامین C از کدام کشور وکارخانه معتبر و با چه قیمت عادلانه وقانونی بفروش میرسند زشتی های دیگر وجود دارد که دیگرزشتمان میاید که بیشتر اشاره کنیم که اگر در خانه کَس است یک حرف بس است
اما
عیب هایش همه گفتی هنرش نیز بگو
اماجادارد اشاره کنم که در کنار این زشتی ها ،زیبایی های خیره کننده ای هم رخداد که بازهم فهرست وار به آنها اشاره میکنم:
اول اینکه شخص شاخص کشور یعنی رهبری شامخ نظام بازدن ماسک در سیما ظاهر شدند و برای ایجاد تکلیف عنوان فرمودند که در بحث روز وشرکت مردم در هر اجتماع با هرنام، منم هم که رهبرم، تابع تصمیمات ستاد فرماندهی کرونای کل کشورم واین زیبایی خیره کننده ای بود تا مردم ومسئولین رده پایین تر حساب کار دستشان آید.
زیبایی توام با ایثاری که تاریخ آن را در خاطره ها هرگز فراموش نخواهد کرد، وجود دردمندانه ومتعهدانه ونوعدوستانه کادر پزشکی کشور درپایتخت واستانهای بزرگ تا کوچک و شهرستانها وروستاها وده ها بود که رنگ عمل بخود دید و بایدبالید به همچین سرداران بی ادعایی که جان خویش در قالب پزشک فوق تخصص ،وتخصصی و عادی وعمومی وجراح وماما وپرستار وپرسنل خدوم بیمارستانها که یک تنه، بی سلاح وبی امکانات روزجهانی، به سینه سترگ کرونا زدند ،عده مبتلا شدند عده ای هم شیرین ترین شربت ایثار وازخود گذشتی را نوشید ودار فانی را وداع گفتند وداغ ومصیبت نبودنشان را بر دل های خانواده واجتماع تا تاریخ زنده است نهادند.
اطبا،پرستاران ،عزیزانی که روزها وماه ها گذشت و پدرومادر وشوهر وفرزندان خود راندیدند ، آنقدر جنگیدند که روح وروان وجسمشان تِرَکِ خستگی برداشت اما تا همین لحظه که نگارنده در بندر کنگان مشغول نوشتن این غمنامه است، آنها آماده باش وچشمشان با خواب سیر وداع کرده اما محکم واستوار ایستاده اند.
گاهی این زیبایی ها در دست گل دادن به سرداران سلامت حس قدردانی را باور میکرد واین قابل ستایش است.
اما درکل که مینگریم متاسفانه زشتی های این دوران بر زیبایی های موجود فوقانی داشته واین از ملتی که شعر بزرگان ادبی اش بر سردرسازمان ملل متحد چشم نوازی میکند بسیار ناپسنداست،
این از ملتی که کتیبه سنگی و منشور حقوقی بزرگانش برتارک جهان میدرخشد بسیار بعید است و در یک کلام، برای زدودن این همه پلشتی وزشتی در کشوری بافر هنگ متمدن دوهزار هفتصد ساله بسیار متضاد وغیر باوراست وتنها راه تبدیل همه این زشتی ها به زیبــــــائی ها، تصمیم جدی و مصر و مجدانه برای ، ترمیم وتکمیل مکارم اخلاقی ولزوم جدی و۱۰۰% در تحول فرهنگ مدنی یکایک افراد جامعه دارد.
*به آرزوی تحقق اون روز*