کد خبر: 138215 ، سرويس: داستان، شعر و ادب
تاريخ انتشار: 27 آبان 1399 - 10:00
اختصاصی سرویس ادبیات داستانی اتحادخبر (روات)
سفـــــــرنامه اربعین/ مهمانی یک خانواده عراقی

اتحادخبر-خداداد رضایی: باران صبگاهی شروع به باریدن کرده ولی مردم پا پس نمی کشند و به حرکت خود ادامه می دهند صاحب مواکب هم با پلاستیک و سفره یکبار مصرف به استقبال زوار می آیند تا روی سر خود بگیرند که خیس نشوند این قسمت از کره خاکی موهبتی دارد که شاید هنوز زود باشد به راز آن پی ببریم این استدلال حل نشدنی است زیرا این عشق عظیم همه...

خداداد رضایی:

 

قسمت  سوم   

     
باران صبگاهی شروع به باریدن کرده ولی مردم پا پس نمی کشند و به حرکت خود ادامه می دهند صاحب مواکب هم با پلاستیک و سفره یکبار مصرف به استقبال زوار می آیند تا روی سر خود بگیرند که خیس نشوند این قسمت از کره خاکی موهبتی دارد که شاید هنوز زود باشد به راز آن پی ببریم این استدلال حل نشدنی است زیرا این عشق عظیم همه استدلال ها را بر هم زده و چیره گشته. خدا می داند چه عشقی در دل این مردم تلالو می زند که سختی و خستگی راه را نمی شناسند سعی می کنم خودم را راضی ببینم که منم عاشقم ولی عشق من کجا و اینها کجا آنهایی که تمامی زندگی خود را کنار جاده گذاشته اند از مبل برای استراحت تا بساط پذیرایی و خواب. خدایا چه چیزی می تواند این همه از خودگذشتگی را در دل این مردم تبلور زند اینها مگر از امام حسین (ع) چه دیده اند که این گونه از خود گذشتگی و ایثار می کنند؟ صحنه ها را شکار می کنم تا تاریخ ساز این عشق شود.


اینجا همایش بزرگ حسینی است همه با هم همنوا شده اند و نام تو را به زبان می آورند و این همایش تداعی روز محشر را دارد و هرکس توشه خود را بدوش گرفتی و در این سیل خروشان بسوی تو می آید اینجا گم می کنی خود را نه راه را بلکه خود در میان این همه خوبی ها گم می شوی و ذوب می شوی در توده ای عظیم از صالحات بندگان نیک خدا.


از موکب ها که بیرون می آیی تا چشم کار می کند چشم است و دست و پا . می روی و می روی تا خورشید شرم کند غروب آخرش را فرو برود و توانش را جمع کند تا فردایش بر ظهر اربعین بتابد و ما هم همچنان با خیل امتی خروشان در جاده عشق در حرکتیم تا به میعادگاه عشق برسیم غروب نزدیک می شود ناگهان دستی مچ دست مرا می گیرد می چرخم او یک عراقی است و با التماس از من می خواهد شب را مهمان آنها شویم دقیق مثل مسافر پیدا کردن برای ویلاهای شمال خودمان. اما این کجا و آن کجا ؟ با دوستانم مشورت می کنیم آنها هم موافقت می کنند و از کوچه پس کوچه های شهری بنام حیدریه به منزل عراقی می رسیم خانواده آنها با خوشرویی به ما خوش آمدگویی می گویند اهلا و سهلا حبیبی.


و ما به نوبت حمام می کنیم نوجوانان خانواده از ما می خواهند که ما را ماساژ دهند و اندکی صحبت به عربی، میراث دو سه سالی که معلم عربی راهنمایی بودم تا با آنها بطور شکسته بفهمانم. خیلی طول نمی کشد که سفره شام را می گسترانند و سپس خواب و استراحت و صبح که می شود مانع از رفتن ما می شوند تا صبحانه هم مهمان آنها باشیم بعد از خوردن صبحانه از ما می خواهند برایشان دعا کنیم و از آنها راضی باشیم.
( دروازه کربلا و پل عباس )


روز دوم حرکت ما فرا رسیده است هر چه نزدیکتر می شویم ازدحام جمعیت و شور و حال زائرین بیشتر می شود و در روز دوم هم به شکار صحنه ها می پردازم و گاهی هم صحبت با ایرانی هایی که در زمان جنگ کربلا کربلا می کردند و حالا در جاده کربلا بودند


صبحگاه دو قبل اربعین از موکب خارج می شوی انگار امروز با دیگر روزها فرق کرده است
کنار قدمهای جابر، سوی نینوا رهسپاریم
ستون های این جاده را ما، به شوق حرم می شماریم
شبیه رباب و سکینه، برای شما بی قراریم
ازین سختی و دوری راه، به شوق تو باکی نداریم


به دروازه شهر کربلا که می رسی بدون تابلو و راهنما انگار راه حرمین را می دانی و تا چشم کار می کند امتی مانند سیل به سوی حرمین در حرکت هستند. زوار حسینی یک به یک با پای پیاده وارد حریم ملکوتی شهر کربلا می شوند تا در عزای اشرف اولاد آدم حضور پیدا کنند. کم کم به جایی می رسیم که برای زوار مقدس شده یعنی عمود سلام و پلی که حریم مطهر ابوالفضل العباس


(ع) نمایان می شود ناگهان دلها شکسته می شود و اشکها جاری می شود بعضی ها که برای اولین بار قدم گذاشته اند به این دیار انگار باورها و رویاهایشان به یقین رسیده و اکنون در برابر راست قامتان جاوید سر تعظیم فرود آورده اند.


همه چیز زیباست و دوستان من با دیدن گنبد ابوالفضل العباس (ع) دلهایشان می شکند و شروع به گریه می کنند مردم روی پل از فاصله دور گنبد نورانی را رصد می کنند باید جایی برای اسکان و گذاشتن وسایل خود پیدا کنیم تا راحتر بتوانیم زیارت کنیم و حسینیه ای را برای اسکان انتخاب می کنیم که اهل بصره هستند و بعدها دوست ما می شوند و از من میخواهد کلیپی از خدمات حسینیه برایش تهیه کنم دوشی می گیریم و بسوی حرم حرکت می کنیم.

لينک خبر:
https://www.ettehadkhabar.ir/fa/posts/138215