به همه ی سربازانی که قلب مردم را بیشتر از قلب خودشان دوست داشتند و تفنگشان از روی مردم خجالت کشید.
میلیون ها سال بعد
آدم ها
فسیل سربازی را می یابند که تنها گلوله اش را
به قلبش شلیک کرد
به همه ی سربازانی که قلب مردم را بیشتر از قلب خودشان دوست داشتند و تفنگشان از روی مردم خجالت کشید.
میلیون ها سال بعد
آدم ها
فسیل سربازی را می یابند که تنها گلوله اش را
به قلبش شلیک کرد
سربازی با پانجوی سبز
و کلاه آهنی
که عکس دختری شاد با کلاه حصیری را
در جیبش پنهان کرده بود
«من جرمم دوست داشتن زیاد بود
آقای فرمانده!»
میلیون ها سال بعد
آدم ها
فسیل فرمانده ای را پیدا می کنند
که سر سربازی فریاد می زند:
«شلیک کن سرباز!
مگر کر شده ای؟»
«آقای فرمانده! من سرباز کر عاشقی هستم
که قلب آدم ها را بیشتر از قلب خودم دوست دارم»
میلیون ها سال بعد
آدم ها
فسیل قلب سربازی را پیدا می کنند
و آن را در موزه های زمین شناسی
به فراموشی می سپارند