خمپاره خمپاره خطر، خنجر به خنجر خون

می ریزد از چشمان ابراهیم و هاجر، خون

امشب شب اشک است، اما صبح بیداری است

فردا که می ریزند از چشمان مادر، خون

این خاک اسماعیل دارد، آسمان دارد

این خاک دارد شب به شب گل های پر پر ... خون

جنگل به جنگل باد می پیچد که بردارد

از قامت پاییزی سرو تناور، خون

وقتی قفس تنگ است، حق دارد که بنشیند

بر بال های نیمه جان هر کبوتر، خون

ای آسمان یخ زده، امشب به دلتنگی

گاهی بیاور و برف و گهگاهی بیاور خون

دریا اگر رسمش ستم خواهی ست می ماند

یک چشم ماهی ها به آب و چشم دیگر خون

باران! ببار امشب، بیاشو بی خیابان را

امشب که می افتد دوباره کودکی در خون