
یکی از حقوق ِ مسلم ما همه ی انسان ها؛ حق انتخاب است. آگاهانه یا ناآگاهانه، عمداً یا سهواً، خردمندانه یا نابخردانه، بالاخره انتخاب می کنیم. فقط دو مورد است که قبل از آن که انتخابش کنیم انتخابمان می کنند و ما حقی در انتخاب شان نداریم، یکی محل تولدمان و دیگری پدر و مادری که از آنها متولد می شویم. اینجاست که ناچار به پذیرش حکم محکومیم
باران که در لطافت طبعش خلاف نیست / در باغ لاله روید و در شوره زار خس
یکی از حقوق ِ مسلم ما همه ی انسان ها؛ حق انتخاب است. آگاهانه یا ناآگاهانه، عمداً یا سهواً، خردمندانه یا نابخردانه، بالاخره انتخاب می کنیم. فقط دو مورد است که قبل از آن که انتخابش کنیم انتخابمان می کنند و ما حقی در انتخاب شان نداریم، یکی محل تولدمان و دیگری پدر و مادری که از آنها متولد می شویم. اینجاست که ناچار به پذیرش حکم محکومیم و باید از بین راه های پیش رو دست به گزینش مسیر های صعودی و موفقیت آمیز بزنیم. روحیه ی انعطاف پذیر ی و سازگاری با محیط در وجود همه ی مخلوقات ِآفریدگار هستی، از ابزار بقای آنهاست. با اندکی تأمل تفاوت خرس قطبی با خرس جنگل، همچنین خرگوش منطقه گرم وخشک با خرگوش منطقه سردسیر، کاملاً محسوس است. داروین به یاری موجودات زنده ی روی زمین شتافت و با ارایه ی نظریه «سازگاری با محیط» و« انتخاب طبیعی »؛ اعلام نمود: هر موجود زنده ای در هر محیطی که متولد می شود جهت ادامه ی بقا و مقابله با انقراض نسلش، باید خود را با شرایط و امکانات موجود وفق دهد و روند سازگاری با محیط را در پیش گیرد. در عصر کنونی محرومیت ومهجوریت با شرایط سخت اقلیمی استان محبوب مان بوشهر، عجین گشته است و ما ساکنین استان بوشهر، سوختن و ساختن را ابزار سازگاری با محیط خود قرار داده ایم و مجهزیم به سکوت، قناعت و رضایت از حداقل امکانات زندگی ومسلح هستیم به اسباب ومایه ی درد سر ساز سلامت مان!!!
چرا مایه درد سر ساز سلامت مان؟ قطعا ً همگان از وفور نعمت و منبع انرژی در استان مان کاملاً مطلع اند زیرا مبرهن است مصداق ضرب المثل محلی منطقه مان: « نومش وما، طومش واونا » = « مصائب وعوارض ِاسمش از ماست، لذت چشیدن ِطعمش از دیگران » = « غذا برای ما تهیه شده ولی دیگران دارند می خورند» اما این منابع حداقل؛ حداقل خواسته مان را از طبیعت، یعنی سلامت مان را تهدید می کند.
چگونه منابع عظیم انرژی در استان بوشهر، سلامت ساکنین این استان را تهدید می کند؟ خدا نکند که گذر شما به مراکز شیمی درمانی، خصوصاً مراکز شیمی درمانی استان مجاور مان (فارس)، افتاده باشد آن وقت است که بر عرایض بنده ی حقیر صحه می گذارید. زیرا بیشترین آمار بستری شدگان و مراجعه کنندگان را ساکنین استان بوشهر خصوصاً منطقه ی کنگان وعسلویه تشکیل می دهند. هر چند ارائه ی آمار و ارقام، از مستندات ضروری ما مطبوعاتی ها وقلم به دستان است اما اینقدر عمق این فاجعه مشهود است که در این مقاله، ضرورتی جهت ارائه ی آمار و ارقام نیست. با کمال تأسف کم نیستند خانواده های قربانیان بیماری لاعلاج سرطان ویا افرادی که دارند با چنگالهای سمی وقدرتمند خرچنگ دست وپنجه نرم می کنند. آری پروراندن قطب پرتوان انرژی نفت و گاز در بطن استان بوشهر؛ خالی از پیامدهای مهلک و بیماری زا نیست. متصاعد شدن گازهای آلاینده ی سمی از پالایشگاه ها ومیادین نفت وگاز که به راحتی با اکسیژن تنفسی موجود در هوای محیط ترکیب شده و جسورانه خود را مجاری تنفسی ساکنین استان ( خصوصاً اهالی کنگان وعسلویه) می رساند کاملاً مشهود و محسوس است. به مرور زمان ابتلای افراد به انواع و اقسام بیماری، ماحصل پرواربندی انرژی در زادگاه پاک مان است. هرچند که به کارکنان وپرسنل منطقه ی گاز خیز عسلویه و جم وحوالی متبرکه، روزی یک پاکت شیر می دهند تا با نوشیدن آن از نفوذ وترکیب گازهای سمّی بیماری زا ممانعت به عمل آورند اما کارکنان، ناآگاهانه همه ی شیر ها را جمع آوری نموده و در روزهای تعطیل شان که به خانواده هایشان سر می زنند شیرها را به اعضای محترم خانواده ی خود هدیه می کنند. همچنین است فرجام کار پرسنل بخش رادیولوژی بیمارستان ها که البته این افراد حسگر انعکاس دهنده ی کوچکی نیز زیر اتیکت سرجیب شان نصب گردیده است.
در سراسر دنیا، کارخانجات صنعتی، نیروگاه ها، پالایشگاه ها و... را مایل ها دور از منطقه مسکونی می سازند. در استان ما و همچنین استان خوزستان، این مراکز دیوار به دیوار منازل مسکونی است. می گویید نه؟ باور نمی کنید؟ بیایید با هم سری به هلیله (heleyleh) و بندرگاه جنب نیروگاه بوشهر یا نخل تقی درعسلویه بزنیم. اگر در کلان شهر ها خصوصا پایتخت، یک زلزله ی دو ریشتری خواب خفتگان نورچشمی ها را بیدارسازد، سریعاً ستاد بحران تشکیل می شود، مدارس و ادارات تعطیل می شود. مانورهای آمادگی تجهیزات وتشکیلات اجرا می شود. و خلاصه اینکه چه ها که نمی شود اما در استان هم چیز خیز ما؛ از سیل و زلزله گرفته تا اسید پاشی، آدم ربایی وده ها بلایای آسمانی و زمینی، حتی ریزگردهای سوغاتی عربی، همه و همه دست اندرکارند تا سلامت ساکنین استان بوشهر را به خطر بیندازند و همگان فراموش کرده اند که باید در خطر خیزیم از خطر. ببینید گسل طبقاتی تا به چه اندازه است؟ ای کاش کمی از سریش قدرت هم به پیکره ی استان بوشهر ومسؤولینش مالیده می شد! همانطور که شاهدید و واقف؛ درکلانشهرهای مرکزی به حداقل رساندن تلفات جانی وحتی مالی به وظیفه ای خطیر و دقیق بدل می گردد، اما در شهر و استان کوچک ما، رفع تکلیفی من در آوردی، سلیقه ای ومغرضانه بیش نیست. نمونه اش استنشاق هوای آلوده ی محیط، زیر ساخت ها وطراحی ناقص حومه وحدود شهری است. ساکنین نجیب وقانع استان بوشهر با این وضعیت نابسامان ضعف مدیریت ونقص خدمات رسانی با دست وپای خود به استقبال مرگی ناخواسته می روند، گویی همگی مایل به اُتانازی آرامی هستند، زیرا زندگی استان بوشهری ها بیش از سایر استان های کشور تحت سیطره ی این آیه ی قرآن کریم قرار دارد : « وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الأمْوَالِ وَالأنْفُسِ وَالثَّمَرَات) (بقره/۱۵۵( : قطعاً همه شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، و کاهش در مال ها و جان ها و میوه ها، آزمایش می کنیم.» عقیده مشترک بسیاری از ملل و مذاهب مختلف از جمله مسیحیت، اسلام و یهودیان این است که زندگی، هدیه خداوند است و باید با تمام توان در حفاظت آن کوشید و بیماری و سختیهای آن جزئی از زندگی و سرنوشت آدمی است که باید به طور طبیعی طی شود و هیچکس حق ندارد جان انسانی را بگیرد. همچنین عضو کارگروه کاهش آلودگی هوای پایتخت در روزنامه جام جم مورخ دوشنبه دوم بهمن1391گفته اند: « آلودگی هوا را به پای مردم ننویسیم. صنایع آلاینده، قانون را دور می زنند.»
بنا بر گفته ی حجت الاسلام سیدعباس موسوی در شماره 730 اتحادجنوب: متأسفانه سرطان ریه، سرطان پوست، سرطان پوست وسقط جنین بین مردم بیدخون شایع شده است، پزشکان هم می گویند آلودگی موجود باعث بروز مشکلات این چنینی برای مردم شده است. هرچند وزارت نفت متعهد شده است برای رفع آلودگی ها اقدامات لازم را انجام دهد و برای فلرهای موجود، فیلتر تهیه کند اما تا کنون هیچ اقدامی صورت نگرفته است. » در شماره فوق الذکر اتحاد جنوب، همچنین نماینده دشتستان در مجلس نیز بیان داشته اند: « شهر ها و استان های محروم از اولویت بیشتری برای حل مشکل آلودگی وگرد وغبار برخوردارند؛ چرا در طرح کاهش آلودگی هوا تنها کلان شهرها دیده شده است مگر مردم در استان های محروم ویا استان های جنوبی آلودگی هوا ندارند؟ همچنین رییس شورای شهر عسلویه در شماره 729 اتحادجنوب فرموده اند: میزان آلاینده های موجود در هوای عسلویه بیش از صد برابر تهران است وما در سالهای اخیر با شیوع سرطان در منطقه روبه رو هستیم. ایشان در همین مصاحبه فرمودند که در اثرآلودگی محیط ، حتی آبزیان و ماهی ها نیز از منطقه ما کوچ کرده اند.
و اما سرطان: سرَطان یا چَنگار، بیماریای است که در آن سلولهای بدن در یک تومور بدخیم به طور غیر عادی تقسیم و تکثیر میشوند و بافتهای سالم را نابود میکنند. سلولهای سرطانی از ساز وکارهای عادی تقسیم و رشد سلولها جدا میافتند. علت دقیق این پدیده نامشخص است ولی احتمال دارد عوامل ژنتیکی یا عوامل بیرونی همچون ویروس و مواد سرطان زا موثر باشد. در یک جاندار سالم، همیشه بین میزان تقسیم سلول، مرگ طبیعی سلولی و تمایز، یک تعادل وجود دارد. سرطان شامل همه انواع تومورهای بدخیم میشود که در پزشکی آنها را بیشتر با نام نئوپلاسم میشناسند. احتمال بروز سرطان در سنین مختلف وجود دارد ولی احتمال بروز سرطان با افزایش سن زیاد میشود سرطان باعث ۱۳درصد مرگها است. بر طبق گزارش انجمن بهداشت آمریکا ۷٫۶ میلیون نفر بر اثر سرطان در سال ۲۰۰۷ مردهاند.
آیا عوامل محیطی می تواند در بروز و شیوع سرطان نقش داشته باشد؟ عوامل محیطی در همه جا وجود دارند، آنها در محیط اطراف ما، در مکان کار، در غذا و ... یافت میشوند. از عوامل محیطی که در ایجاد سلولهای سرطانی نقش دارند میتوان آلودگی، دخانیات، مواد غذایی، الکل، برخی پرتوها و نیز رشد و تکثیر ویروسها را نام برد. گمان میرود که آلودگیهای شیمیایی احتمال جهش سلولها را افزایش داده و میتوانند موجب گسترش سرطان در بدن شوند. آزبست، ونیل کلراید و نفتیل آمین مثالهای از آلودگیهای صنعتی هستند.
درپایان شعری از استاد فرزانه ام؛ « سعیدمهیمنی » تقدیم به مردم مظلوم استان بوشهر:
«نامم را
نمی برند
حرفم را نمی زنند
با این همه
رویاهایم را
لگدکوب می کنند.»
/ج