فریبا جلالیان:

از کنار  آشنـایـان رفتـه یـاری خـوبتـر

بوی شعری مانده از آن یادگاری خوبتـر

از قلـم هایت چکیـده رسم و راه عاشقی

آه ... تـا بـودی نـدیـدی روزگاری خوبتر

نـم نـم  آزادگی بـاریـده  از چشمـان تـو

خود بگو کی می رسد فصل بهاری خوبتـر

رفتـه ای و شـهر تنـها با نگـاهی بی قـرار

بی تو «دشتستان» ندارد بی قـراری خوبتـر

روی چشمان تو می روید شقایق های مست

از غـزل هایـت روان شد جـوبیـاری خوبتـر

آرزویـت یـک نفـس بـوی هوای تازه بود

نیست جز حسرت در اینجا گل گذاری خوبتر

آخر دلبستـگی بـودی در این بـازار شام

عشـق سنجیـده تـو را بـا یک عیاری خوبتر

نـام تـو آزاد مـردی ، از سجلـی آشنـا

از تو« دشتـستـان »گرفته اعتبـاری خوبتر

در «کمـالی »نیست میلی بی هـوای «ایـرجو »

یـار آخـر مـی رود در پیـش یـاری خوبتر