کامبیز کشاورز:

گویند هر آمدنی را رفتنی است و آقای لواسانی بعد از حدود شش سال و چند ماه تکیه بر مسند اداره آموزش و پرورش بزرگترین شهرستان استان، از این مسئولیت کنار رفت و آقای سهراب باقری مدیر همراه اعتدال (اصلاحات) کلید دار این اداره گردید. 

سوالی که پیش می آید این است، آیا با تغییر مدیریتی این اداره در سیستم آموزشی نیز تحولی حاصل می گردد؟  پاسخ روشن است : خیر!

 چرا ؟ چون نگاه به این وزارتخانه در کشور ما از بالا به پایین و یک نگاه صرفأ مصرفیست، به همین دلیل هیچگاه انتظار کیفیت آنچنانی نمی توان داشت، از  تغذیه تا کتاب و پوشاک و تحصیلات رایگان برای فرزندان این مرز و بوم سالهاست دیگر خبری نیست.

مثلأ بر اساس  قانون اگر شخصی با تحصیل کودکان مخالفت کند و موانعی را برای او به وجود آورد، به حبس و جزای نقدی محکوم می‌شود.

حال با توجه به وضعیت معیشت و درآمد خانوارها، آنچه طی این سال ها اتفاق افتاد واگذاری کانون آموزش و پرورش به بنگاه های خصوصی بوده که همانا مدارس غیر انتفاعی و نیمه دولتی می باشد و این موضوع با قانون پیش گفته کاملأ در تضاد است، حالا والدین، شهریه های اینچنینی و آنچنانی را از کجا تاُمین کنند الله اعلم.

نقدهای  دیگری هم بر وزارت آموزش و پرورش وارد است که تنها نمی‌توان این مطالبه را از ریاست آموزش و پرورش این نقطه  دور افتاده کشور داشت. چرا که مکلف به انجام دستورالعمل ها و بخشنامه های بعضا غیر اصولی و غیر کارشناسی  وزارت خانه و مسئولان بالا دستی می باشد. حال چه لواسانی رفته رئیس این اداره باشد چه شخص تازه آمده دیگر!

از حق نگذریم دوران مدیریت لواسانی کمترین تنش و حاشیه را در این اداره شاهد بودیم که علت را می توان در مردم داری، تواضع ، فروتنی و اقتدار این مدیر همراه دولت دانست خصوصأ  دوری از افراط و تفریط گرایی ، عدم نگاه صرفأ حزبی و درون جناحی و تاکید بر کاردانی و توانمندی پرسنل این مجموعه  از عوامل موفقیت لواسانی در مدیریت آموزش و پرورش دشتستان  است.

برای لواسانی این مدیر از جنس مردم در سنگر خدمات آینده آرزوی موفقیت دارم ، همیچنین امیدوارم سهراب باقری منش و رویه مثل گذشته در اداره آموزش و پرورش شهرستان دشتستان را ادامه دهند.