
اتحاد خبر _ حسین باغبانی: آیا دنیای امروز جای مناسبی برای زندگی نیست؟ آیا وضعیت دنیای کنونی روز به روز بدتر می شود و به خود می گوییم کاش می شد به گذشتهها برگشت؟ شاید تصوری که خیلی از ما مردم درباره این جهان داشته باشیم همین است؛ دنیایی پر از مرگ و بیماری و جنگ و ترور و فقر و ... اما بیایید به این فکر کنیم که در پس خبرهای ناگواری که هر روزه...
حسین باغبانی
برداشتی آزاد از کتاب واقعیت، نوشته هانس روزلینگ، با اضافات
آیا دنیای امروز جای مناسبی برای زندگی نیست؟ آیا وضعیت دنیای کنونی روز به روز بدتر می شود و به خود می گوییم کاش می شد به گذشتهها برگشت؟
شاید تصوری که خیلی از ما مردم درباره این جهان داشته باشیم همین است؛ دنیایی پر از مرگ و بیماری و جنگ و ترور و فقر و ... .
ولی واقعیت چیز دیگری است، جهان کنونی ما نسبت به سال ها و دهه های قبل به مراتب بهتر و امیدوار کننده تر شده و نوید روزها و سالهای روشن تر را می دهد.
یکی از دلایل نگاه منفی ما به جهان کنونی، پخش خبرهای تلخ و ناامید کننده است که به طور مداوم ذهن و روح و روان ما را تحت تاثیر قرار می دهد. خبرهای منفی نسبت به خبرهای مثبت برای مخاطب جذاب تر و قابل توجه تر است و طبیعتاً رویکرد تمام رسانه های خبری جهان به پخش چنین اخباری است. در کنار این، اخبار و شایعات خودساخته و ناامیدکننده فضای مجازی نیز آتش این هراس و ترس و ناامیدی را شعله ورتر می کند. ما در طول شبانه روز بطور مداوم بوسیله ی خبرهای بد و ناامیدکننده بمباران می شویم، ما مدام در خبرها می شنویم هزار نفر در جنگ سوریه کشته شدهاند، چند میلیون نوزاد امسال بر اثر بیماری از دنیا رفته اند، عملیات تروریستی در افغانستان باعث مرگ صد نفر شده، ۵۰ نفر بر اثر زلزله در ترکیه کشته شدهاند و ....
در مواجهه با این خبرها شاید به خود می گوییم: دنیا روز به روز دارد بدتر می شود.
ولی آیا می دانید همه این مرگ و میرها نسبت به سالهای قبل بسیار کمتر شدهاند؟ رسانه ها به ما نمی گویند که مجموعه کشته شدگان جنگ سوریه و عراق و... از کشته شدگان بر اثر جنگ دهه قبل کمتر بوده.
آنها نمی گویند که چه تعداد نوزاد در اثر واکسیناسیون و سایر مراقبت های بهداشتی از مرگ نجات پیدا کرده و آمار مرگ و میر کنونی نسبت به دهه قبل رقم بسیار کمتری است. آنها نمی گویند که در سال ۱۹۶۵، در ۱۲۵ کشور جهان، بیش از ۵ درصد از بچه ها قبل از ۵ سالگی از دنیا می رفتند ولی اکنون فقط ۱۳ کشور در این دسته قرار میگیرند. آنها نمی گویند که سالانه چند نفر بر اثر مقاوم سازی ساختمان ها از مرگ بر اثر زلزله نجات پیدا میکنند.
آنها نمی گویند که نرخ مرگ و میر در اثر بلایای طبیعی یک چهارم مرگ و میر در اثر این بلایا در صد سال گذشته است.
آنها از مرگ و مرگ و میر و قحطی و گرسنگی کشورهای آفریقایی می گویند اما نمی گویند در شمال آفریقا میانگین طول عمر از میانگین جهانی بالاتر است و در مرکز و جنوب آفریقا سرعت کم شدن مرگ و میر از بالاترین سرعتی که تاکنون کشور پیشرفته سوئد تجربه کرده بیشتر است.
در مواجهه با گذشته ما موارد خوشایند و خوشحال کننده و نوستالژیک را به یاد می آوریم ولی سختی ها و مشقت ها را کمتر یادآوری میکنیم، ما از دورهمی های خانوادگی گرد بخاری نفتی علاءالدین به نیکی یاد می کنیم ولی مشقتهای تهیه نفت برای همان بخاری را به یاد نمیآوریم، ما رنج و سختی تحمل جراحات دائمی وارده بر اثر آتشسوزی ناشی از این بخاریها را درک نمی کنیم. بیشتر تصور ما از گذشته بر پایه احساس است، در حالی که آمار چیز دیگری می گوید؛ وضع کنونی ما چه در کشورهای با درآمد بالا و چه در فقیرترین کشورهای جهان به نسبت گذشته به مراتب بهتر شده و با این روند در آینده نیز بهتر از وضع موجود خواهد شد.
بیایید به این فکر کنیم که در پس خبرهای ناگواری که هر روزه می بینیم و میشنویم، خبرهای مثبت و امیدوار کننده ای وجود دارد که هرگز پخش نمی شوند.
دنیای کنونی ما به آن بدی که فکر می کنیم نیست و روز به روز بهتر میشود و ما هم میتوانیم به این بهتر شدن کمک کنیم.