کد خبر: 12670 ، سرويس: داستان، شعر و ادب
تاريخ انتشار: 16 ارديبهشت 1392 - 11:53
دوشعر از: رسول یونان
قطاری که
از بین من و تو می گذرد
کش آمده است
انگار
تمام واگن های جهان را
به آن بسته اند
قطاری که
از بین من و تو می گذرد
کش آمده است
انگار
تمام واگن های جهان را
به آن بسته اند
چه سرنوشت شومی!
حرف هایی که قرار بود
به هم بزنیم
از یاد برده ایم
و گل ها
در دست هایمان خشکیده اند.
2)
کاش
چشم به راه کسی بودم
آن وقت
نه این آینه
غبارآلود بود
و نه این
گل های شمعدانی می خشکیدند
کنار کسالت عقربه ها
دراز کشیده ام و
بیدار نمی شوم
و خورشید
در پشت پنجره یرقان گرفته است.
لينک خبر:
https://www.ettehadkhabar.ir/fa/posts/12670