م پارسا :

تمام ذکر و خیر من و دعای این روزهایم این است که سریعاً عمر این دولت به پایان برسد تا اینقدر حرف های قلمبه سلمبه نشنوم. اخیراً وزیر نسبتاً محترمی فرمودند و ابلاغ داشتند، هر وقت خدای ناکرده و استغفرالله، فسادی را دیدید سریعا سوت بزنید و جایزه بگیرید! در نگاه اول قانون خوبی است و چنان دهان پرکن است که آدم دلش میخواهد دور خودش بگردد و سوت بلبلی بزند.

وزیرِ پدر بیامرز، اگر سازمان بهداشت جهانی این موضوع را بفهمد به دلیل آلودگی صوتی به سامانه ١۵۴٠ در ایران شکایت می کند که چه!  که مردم ایران آلودگی صوتی ایجاد می کنند و به محیط زیست لطمه خواهند زد.

جناب آقای وزیر، آنقدر فساد اداری در دولت و غیر دولت متبوع تان بسیار است که اگر به جای سوت، فییییکه هم دهیم، باز هم سوت کم می آوریم. اصلاً عاقبت به خیر! اگر یهویی در ساعات اولیه صبح ( که ساعات پیکِ ارباب رجوع است) با توجه به حجم فساد اداری، سوت زنی آغاز شود، سوت حاصل از فساد، آنقدر زیاد است که قسمتی از خاورمیانه تا منطقه خودمختار چچن صدای آن را می‌شنوند. 

اگر عزیزی از ذخایر نظام، خانواده ی مخزن الاسرار، فریدون زاده ای، قضاوت کننده ای، آقازاده‌ ای دولتی و احیانا غیردولتی، در چند شاخه مختلف فساد اداری و خیانت داشتند، چه خاکی بر سرمان بریزیم. 

نمک بار همه تان باشد، گاهی به صورت تک خوری در چند وزارتخانه و سازمان های دولتی کارهای سوت دار انجام می دهید که اگر آدمی با تمام توان از طریق همه ی روزنه ها و سوراخ هایی که در بدنش وجود دارد، سوت بزند و از خود انواع و اقسام صداها را در بیاورد هم  معلوم نخواهد کرد حجم کارهای سوت دارتان چقدر بالاست. باز هم اینها به کنار! اگر عزیزی سوت زنی را یاد نگرفته باشد چطور به اطلاع مقامات مافوق برساند که مثلاً چندین کار سوت دار انجام شده!

یا اینکه اگر لب های کسی را خیس کرده باشند که نتواند سوت بزند، چگونه اعلام کند که مثلا لب هایم خیس است و نمی شود سوت زد! ولی بالاغیرتا، دوستان عزیز حواستان باشد، شاید ماجرای سوت یک ماجرای رد گم کنی باشد. مثلاً یک فساد بزرگ انجام می دهند تا بدانند کدام یک از کارمندان متوجه کارهای سوت دار شده ! به محض سوت زدن، سریعاً کارمند را کله پا می‌کنند. خودم شنیده‌ام چند مدیر و کارمند را برای افشای اطلاعات فساد، به برازجان تبعید کرده اند. نمی دونم چه نفرینی به وزیر بکنم! از روزی که پسرم ماجرای سوت را فهمیده، هر وقت همسر مکرمه ام دست در جیبم می کند سریع برایم سوت می زند و انتظار جایزه دارد! چاره ای هم نیست! هم پول از جیبم رفته و چون قدرت اجرایی ندارم مجبورم طبق ابلاغ شما جایزه هم بدهم. واویلا