
اتحادخبر: حضور زنان در تعزیه در بوشهر در آثار چندی مورد بررسی و کند و کاو قرار گرفته است. کتاب «زن در تعزیه و سوگوارههای بوشهر» نوشته میترا خواجهئیان و اشرف سلطانینیا، دو بانوی پژوهشگر و نویسنده بوشهری نیز از زمره آثاری است که به نقش و حضور زن در تعزیه پرداخته است.
اتحادخبر: حضور زنان در تعزیه در بوشهر در آثار چندی مورد بررسی و کند و کاو قرار گرفته است. کتاب «زن در تعزیه و سوگوارههای بوشهر» نوشته میترا خواجهئیان و اشرف سلطانینیا، دو بانوی پژوهشگر و نویسنده بوشهری نیز از زمره آثاری است که به نقش و حضور زن در تعزیه پرداخته است.
بر این اساس، تعزیه بوشهر که یکی از کهنترین و دیدنیترین تعزیههای کشور بهشمار میرود و هر ساله افزون بر بومیان استان، بسیاری از چهرههای شاخص عرصه هنر کشور و ... را در ماه محرم و صفر به خود جذب میکند، از پتانسیلهای خاصی برای رونق گردشگری مذهبی در جنوب برخوردار است که متولیان حوزه گردشگری در راستای رونق این صنعت میتوانند تاثیر تعزیه در جذب گردشگر را در ایام محرم و صفر جدیتر بگیرند و روی آن کار کنند. یکی از امتیازات تعزیه در بوشهر، حضور زنان در کنار مردان برای نقشآفرینی در آن است، چیزی که در تعزیه مناطق دیگر کمتر دیده میشود.

میترا خواجهئیان در خصوص کتاب «زن در تعزیه و سوگوارههای بوشهر» گفت: این کتاب در چهار فصل نوشته شده است که عبارتند از: فصل اول: نگاهی به بوشهر و تعزیه در گذر تاریخ، فصل دوم: تعزیههای مشترک با مجالس مردان، فصل سوم: تعزیههای زنانه و فصل چهارم: دیگر مراسم مذهبی زنان. این کتاب حضور و فعالیت زنان را بهطور مجزا و مشترک با مردان در امور اجتماعی، فرهنگی و مذهبی نشان داده که نقش آنان در ساز و کار اجرای آیینهای سوگواری و تعزیه با تاکید بر بنیانها و مفاهیم اجتماعی و مذهبی مورد بررسی و تحلیل قرار داده است.
افزون بر این اثر، حسین دهقانی نیز در خصوص حضور زنان در تعزیه در (صفحه 297) کتاب «شمربازی» آورده است: «همگان بر این اعتقاد هستند که در ایران نقش زنان در کارهای تعزیه و حتی نمایش به عهده مردان گذاشته میشده و ورود زنان در عرصه تعزیه ممنوع بوده است و هرگز به زنان فرصتی داده نمیشد تا در این مقوله با مردان معاونت و همکاری کنند و استعداد خود را نشان دهند؛ اما جالب است بنا بهگفته همین محققان و پژوهشگران، تنها در بوشهر زنان اجازه داشتهاند که در کنار مردان به هنر تعزیه و تعزیهخوانی پردازند. این بانوان و دوشیزگان بیشتر در نقش زنان اهل بیت (ع) در دو تعزیه «تاسوعا» و «عاشورا» ظاهر میشدند و حتی آوازهایی در رثای قهرمانان و نوجوانان عاشورا میخواندند...»