بانو بوشهری/ برازجان:

همین اول بسم الله توصیه می کنم همیشه توقع رو داشته باشید .‌
یعنی در موضع حق باشید همیشه.‌ سر سوزنی عقب نشینی کنی قافیه رو باختی! می دونید منظورم با کیا هست که.( نه بخخخدا کی گفته منظورم با خونواده شوهر بود. )
توقع از غرور میاد ، حالا دوزار غرور خوبه ها، آره دیگه یه کم کلاس بذاری بد نیس، فکر می کنن خیلی حالیته!
حالا بذارید موردی به چن تا گزینه اشاره کنم که چرا و چگونه و چطور متوقع باشید؛
۱: حتما حتما از مربی مهد بچه تون متوقع باشید
۲: از کارمند زیر دستتتون که همیییشه متوقع باشید یعنی اصلا رضایت و خرسندی تون رو نسبت بهش ابراز نکنید . نهایتش عقده ای میشه
۳:اینکه توقع داشته باشید تمام دنیا و مافیها در جهت رضایت مندی شما گام بردارن کم ترین حق شماست ، و اصلا توقع زیادی نیست.‌
۴: آخ داشت یادم می رفتا، باجناق! خیلی رعایت کنید که تو روی باجناق شفاف تر بخام بگم ) هُم ریش( نخندین، و مدام متوقع باشید و در موضع قدرت، یعنی بفهمه ‌دلت با دلشِ ،دیگه خودتو از دست رفته تلقی کن.
۵: اینکه از آرایشگرتونُ، مستأجرُ، کارگر زیر دستتونُ، غیره، همیییشه خدا ناراضی باشین ُ توقع تون از عالم و آدم تمومی نداشته باشه وو خودتونم در عوض هیچ قدمی برای خلق الله بر ندارین که دیگه گفتن نداره.
حالا موارد خیلی زیاد بود فعلا به این حد از متوقعی بسنده کنید تا  دیگر نقطه نظرات کارشناسانه از راه برسه.همین