" سام گزبلندی "

دوش دیدم عاشقی آزاده را

یک گدای ظاهراً اُفتاده را

پرسه می زد کوچه های تار ِ شهر

تا بچاپد مردمان ساده را


گرفتار ِ لب و گیسو نباشی

به دنبال ِ خم ِ اَبرو نباشی

چه چیزی بهتر از این در دو عالم

گدا باشی ولی پُر رو نباشی


گدایی در خیابان دانس می زد

شپش در جیب ِ او بالانس می زد

به پشت ِ برگ ِ اعلامیه ی خود

به جای چسب هی آدامس می زد