*دی سامی:


چند روز پیش دِی رضا رفته بی خونه ی دِی هادی تا جریان گُم واویدن ظرفِ غذایِ رضایه سی دِی هادی تعریف کنه، همیطر که سرش تو گوشی بی و هُسی پیام تو گروه مدرسه میفرستاد وُ دیندُیِ ظرفِ رضا می گشت تا خِوَر واوی پُسرو اسپینره طوری با مهارت چِکوند  تو تلویزونِ دِی هادی که دیه به دردِ او خدا نمیخاره و بُویَس وِرِش بِدِن دیر.

مو نمیفهمم ای زنلکو چه میکنن که حواسشون و بچشون نی، پاکی سرشون تو گوشیکوعه وُ صاحاوخونه باید مواظب بچشون بو که کار خراوی نکنه و خسارت نزنه، دِی حسینم همیطره، هر وقت میره جایی کیک و بسکوت میده دِسِ پسرو و تو خونه میگرده و میخاره و تو اثاث صاحاوخونه گیرِ سِپیته ویمو، صاحاو خونه یم بویَس حرص بخاره و اوسونم که رفتن پس سرشون تا تو کمدلم بروفه؛ یه مشت اثاثی یم خو دِمِ دِسشون میچسوه و پاشون میره و دی یَم نوامیگرده.

 ما خو کوچیک بیدیم هرگاه میخواسیم جُویی بریم دِی بوامون از دم در تَک تکمون میدادن که مبادا سر جامون راساویم، تو مهمونی گولیمونم خشکلک میزد و نبویَس میگفتیم تشنه مونه وگرنه کف گرگی بی که از او هِلِ اتاق سیمون میمَه.

خلاصه که خِوَر اومه تلویزونِ دی هادی اَلد نواویده و بوای رضا مجبور واویده جاش یه تلویزونی سیشون بسونه تا بلکمم جبران خسارت واوو. دلوم سی بوای رضا کباب واوی که ایقه بِرِه کار کنه و تو یه شو بر باد بره، اوما دی اتفاقه و سی خومم افتاده، التماسم نکنین که سی محض حفظ آبروم نمیگم و نخواهمم گفت.

خلاصه ایکه پسینی تو گروه طیفه مون گِپِش بی و هر کی میخاس خوش ناتَر دِی رضایه دعوت کنه خونشون، پِیجور واویدوم که سیچه ایقه سی دعوتی اَنگرِ دی رضا ویمن، فهمیدوم تا میخوان اِی واویده توسط خوشون و عمدی چیلِ قدیمیشونه بشکنن و تو خر رضا کنن که بِتِرِن وسایلشونه نوکانه کنن، خدا پدر و مادر هر چی رضایه بیامرزه، ما خو تو ای گیرونی نمتریم وسایلمونه عوض کنیم بلکمم ای رضایل سیمون کاری کنن، والله بخدا ....