*پارسا:

چند روز گذشته بعد از اخراج از محل کار و بیکاری، سر در گریبان داشتم که پدر بزرگوارم از کوره در رفت و داد و بیداد کرد که چرا توی خانه نشسته ای و سرکار نمی روی؟ دایرکت اینستاگرام را بستم و با حالت خاصی به پدر گفتم که اگر کار سراغ داشتی خبرم کن اصلا مگر در این دولت فلان فلان شده کار هم هست که ما هم برویم سر کار! پدر بزرگوارم که خودش دولتی بود و از کارگزاران ستادهای انتخاباتی شخص رئیس جمهور، خیلی محترمانه و نقل به مضمون فرمودند که شکر خوری کافی است ( بعلت بد آموزی از آوردن کلام پدر معذورم) اگر از زیر پتو در بیایی خواهید دید که کار آنقدر ریخته روی زمین که نمی‌شود آن را جمع کرد. اصلا مدیران دولتی دارند دنبال کارگر می گردند ولی بعلت کمبود نیروی حاضر بکار کسی را پیدا نمی کنند.

گفتم پدرجان حالت خوش است در این حسنه دولت همه پروژه‌ها خوابیده است.  دوباره حرف های محترمانه را نثار روح سربلندمان کرد و گفت بچه جان به جای اینستاگرام و واتساپ دو کلام حرف حساب از اخبار دولت را گوش کن. توی همین دهه فجر در استان بوشهر ۵۹۹ پروژه عمرانی به بهره برداری رسیده است.

پسر دیوانه! اگر در هر یک از پروژه ها ۱۰ نفر مشغول به کار شوند به قراری می شود ۵۹۹۰ نفر. بعد از دهه فجر نیرو می خواهند تازه این میانگین است و بعضی از پروژه ها بالای ۱۰۰ نفر نیرو می خواهند و قطعاً افراد بیشتری برای اشتغال می‌خواهند. پدرم می گفت شنیده‌ام به علت کمبود احتمالی نیروی کار در استان، احتمال دارد استاندار از استان های همجوار نیروی آماده به کار به صورت لژیونر وارد کند.

تا کلمه لژیونر را شنیدم سریعا یک گروه واتساپی تشکیل دادم و رفیق های بی کارم را از استان های همجوار دعوت کردم که سریعاً به بوشهر بیایند تا در این ۵۹۹ پروژه دهه فجر مشغول به کار شوند. اما دوستان بیکارم مثل من نبودند و آنها اخبار استان خود را گوش گرفته بودند. جالب است بدانید استان های همجوار پروژه های بیشتری را افتتاح کرده بودند و دوستانم منتظر ورود به پروژه ها بودند.

موضوع را به پدر گفتم. پیشنهاد داد سریعا دفتر کار و اشتغال بزنیم برای جذب نیرو برای ۵٩٩ افتتاح پروژه های عملیاتی. دنیا را چه دیدی شاید نانی هم به ما رسید.