* دی سامی:

از وقتی گفتنه کارت ملی میخا هوشمنداوو بوای سامی دیندامه که یه روز ورداریم بریم پست و کارشه انجام بدیم، مُنم که خاشُم وُ ای کارِلِ اداری و برو و بیو نمیا  هر کِشه یه بونه ای میارُم، آخُو دیگ صُب وَم فهمی که خُومه خُویی زدُمه وُ مجبوراویدُم راساوُم و پاش برُم؛ رسیدیم پست و تو صف نشستیم، اسممونه خوند و گفت ایقه پیل بده، پی عابر بانکم نویمو، بویَد پیلت نقد بو و مانم دستگاه نداریم؛ گفتم ای دی چه صیغه ایه،گفت همیه که هسه میخی بخا میخی نخا و اشاره و نفر بعدی کرد؛ ما رفتیم صحرا، پیل گرفتیم و باز نشستیم تو نوبت؛ یه نیم ساعتی طول دا تا باز بنگمون دادن، دختری که پِس کامپیوتر بی یه مُشت پرسی وَم کرد و پی چیشلش که سیرمه وش چر کرده بی اشاره کرد که پاک انگشتلته بکش ری صورتت که چَرواوو و هر کُموعه  سه کشه با فاصله ی چند ثانیه ای بِیل ری ای دستگاکو و طوری با فیس و افاده گپ میزد که انگار هُسی اتم میشکافه، بسکه اثر پاک انگشتلمه گرفت دی داشت احساس قاتلی وم دست میداد که بالاخره وم گفت برو تو اتاق عکاسی.
همی تا رفتم داخل زن عکاسکو وم گفت شالته سفت کو  طوری که انحنای صورتِتَم دیار نبو، وش گفتم وت دیاره میخی عکس دماغی تحویلم بدی، اخو مثلا انحنای صورت مو چوت میخا بکنه؟ یه خنده ی تهلی کرد و گفت ای غیر ای بو ومون قولش نمیکنن، ایسونم تو بیشین بعد که گرفتمش نشونت میدم و هی پی دس اشاره میکرد که سفت ترش کو، بس که سفت ترش کردوم دی نزیک بی خفه واوم که عکس مورد نظر گرفته واوی و گفت بیو سیلش کو اوما قبلش ای او قندکوعه بخار که پاک زنل بعد دیدن عکسشون ضعف کردنه؛ گفتم مو او قند نمیخام، دی سامی بیدی نی که و ای بادل بلرزه، گفت خو بیو، سی کردوم تا عکسکو انگار پینجه گولیم انداختنه، یعنی ویمی پاش فیلم جن برکی بسازی، همیطر که شالکوعه واز میکردوم تا بترم نفس بکشم  رسیدوم دم در و سیل تو توری صاف کاری نقاشی کرده ش کردوم و پی خنده وش گفتم عکسکو خو اصن شکل خوم نی اوما تونم امشو ایت الکرسی بخون تا تو خوت نیا که اوراترک ویمی؛ ایسونم پیامک دادنه که واگردین که اسکن تون خت و خراو بیده، نمیفهمن همو بار اولشم زورکی اومدمه، انگار ما بیکاریم که هی بریم و بیایم، خو کارتونه درست انجام بدین و ایقه دی سامیه ری گل کشا نکنین واگردنین، والله بخدا...