خالو:

چند وقت پیش،در خواستی داشتم از یکی از ادارات. رییس دفتر فرمودند رئیس تشریف ندارند. درخواست را تقدیم کردم که به رییس برساند. مدتی گذشت رفتم برای پیگیری گفتن چنین در خواستی وجود ندارد. رییس دفتر آمد و شهادت داد که نامه را گذاشته رو میز رییس.

بگذریم که مدتها اتاق رییس را زیر روکردند تا نامه پیدا شد.که ای کاش پیدا نشده بود و آن نامه از اتاق رییس به اتاق مسئول مربوطه رفت و مدتها هم آنجا ماند و دیگر هیچ. اینکه نامه ها در نقل و انتقالات گم می شوند سابقه تاریخی دارد. می گویند در زمان شاه عباس صفوی هم همین مصیبت بوده چون نامه ها با کبوتر نامه رسان ارسال می شده.

گاهی کبوترها شیطونی می کردند و جای دیگر فرود می آمدند و احتمالا با کبوترهای دیگه سر گرم می شدند و اصل مطلب فراموش می شد. البته در زمان قاجار وضع کمی بهتر شد و نامه ها با درشکه رد و بدل میشد، البته گاهی درشکه ممکن بود بین راه گیر کند. الانم که الحمدالله دنیای ارتباطات پیشرفت کرده، وضع مثل سابق است. بازم نامه ها گم می شوند که البته بستگی به موضوع درخواست و شخص درخواست کننده دارد.

می گویند زمـان  مظفر الدینشاه هم از اداره مشورت یه نامه به بلدیه نوشته بودند که توی نامه خواسته بودند به چوگان بازان کمک کنند و  نامه گم شده بود. درسته که سلسله قاجاریه دیگه نیست ولی میراثشون هنوز هست تا میراثشون بگرده الان باید  حسن شجاعی باشه که بخونه: نامه رسون نامه من دیر شد / کودک ولگرد فلک پیر شد.../د