مختار فیاض:

ما مردم عادی و عامی، تصور می کنیم که افراد صاحب منصب که در مصادر امور مملکت نشسته اند؛ عموما بر همه ی امور اشراف دارند و کمتر دچار خبط و خطا می شوند.غافل از این که هر چه افراد از متن و بطن جامعه، فاصله داشته باشد؛ در محاسبات خود، بیشتر دچار دوبینی و خطای فاحش می شوند. خصوصا این که آن افراد؛ چنان دچار توهم باشند که جز نوک بینی مبارک؛ جایی دیگر را نبینند.
اخیرا آقای محمد یزدی که در طول این چهل سال، مناصب و جایگاه های مختلف انتصابی را اشغال و تجربه کرده است؛ و هر جایگاهی را که تحویل گرفته، جز ویرانه ای غیرقابل مرمت، به نفر بعد تحویل نداده است؛ در قالب نامه ای سرگشاده، آیت الله العظمی شبیری زنجانی را با لحنی بسیار بچگانه، موردخطاب قرار داده و با سخنانی بی پایه و مضحک، بر اقدام این مرجع تقلید در دیدار با تعدادی از اصلاح طلبان از جمله سید محمد خاتمی، ایراد وارد کرده است و ضمن تذکر!!! شدید به ایشان، افاضات فرموده اند که: منبعد، چنین اشتباهاتی!!! را تکرار نکند.
هر چند تعداد زیادی از افراد، در حوزه های مختلف فکری،سیاسی و فرهنگی از همان ابتدای انتشار این نامه ، علیه جناب یزدی موضع گیری های قاطعی داشته اند؛ اما به نظر می رسد که هم سابقه ی  واکنش های غیرمنطقی آقای یزدی در موضوعات گوناگون و هم آنچه که در متن و موضوع این نامه ی سطحی و غیرعقلایی دیده می شود؛ شایسته آن بود که همگان در مقابل این حرکت دور از دانش و بینش، فقط سکوت پیشه کنند و خدا را شکر نمایند که هر چه از عمر یزدی و یزدی ها می گذرد؛ بیشتر ماهیت این افراد و جریان فکری خاصی که آنان تبلیغ و ترویج می کنند؛ بر عموم مردم روشن تر و آشکار تر می شود. و فکر می کنم آنچه مرحوم هاشمی راجع به آقای یزدی گفت؛ در همه احوال در برخورد با او، باید مد نظر قرار گیرد که: "آقای یزدی به خاطر بیماری خاصی که دارد؛ همواره در موضع گیری هایش عجولانه عمل می کند.پس لاجرم باید برای بهبودش دعا کرد و در مقابل اهانت هایش فقط "سلام" گفت.

هفتم آبانماه نود و هفت